Nieuwsbrieven‎ > ‎

Nieuwsbrief 11 - 2010

Nieuwsbrief ISPS netwerk Nederland Vlaanderen mei 2010.

Evaluatie studiedag eenzaamheid, identiteit en psychose: De beoordeling van de sprekers, de locatie en de keuze van het thema was over het algemeen goed tot zeer goed! Het verslag vinden jullie hierbij, zo ook de evaluatie.
Volgende studiedag:  Deze zal plaatsvinden in Kortenberg, op 8 april 2011. Josef Parnas heeft al toegezegd te komen. Nader bericht volgt.
Ontwikkelingen internationaal: Het volgende internationale ISPS congres vindt plaats in Dubruvnik van 31 mei tot 4 juni 2011. Titel: PSYCHOLOGICAL THERAPIES FOR PSYCHOSES IN THE 21ST CENTURY - influencing brain, mind and society. Kijk voor laatste informatie op www.isps.org

Andere belangwekkende congressen en studiedagen

Nederland:

Utrecht De Nederlandse Vereniging voor cognitieve gedragstherapie  organiseert op vrijdag 10 september een workshop over trauma en psychose. De workshop wordt verzorgd door Warren Larkin uit Lancashire (GB). In 2006 verscheen onder redactie van Larkin en Morrison het boek 'Trauma And Psychosis: New Directions for Theory and Therapy' (Routledge 2006, ISBN 13:978-1-58391-820-3 De kosten bedragen € 155,- voor leden en € 205,- voor niet-leden.

Buitenland :  de andere locale netwerken organiseren interessante kleine en grote studiedagen kijk op www.isps.org !
Berichten van het bestuur: wij zijn momenteel in gesprek o.m. met een ervaringsdeskundige om lid van het bestuur te worden. Mocht u ambitie hebben om lid van het bestuur te worden of op een andere manier uw diensten aan te bieden, we horen het graag!

Bericht van onze leden:

Op zaterdag 14 november 2009 overleed Jurgen Schneider. Hij was lid van ISPS netwerk Nederland Vlaanderen. Ik herinner mij Jurgen als een bijzondere collega. Hij werkte in Altrecht op een chronische afdeling waar patienten opgenomen waren die niemand wilde behandelen, omdat ze naast chronisch psychotisch vaak ook nog als lastig gezien werden. Toch lukte het Jurgen om ze in de loop der jaren weer mens te laten worden. Hij werkte met hun familie en gebruikte daarbij een bijzondere theorie: de dialogisch systemische therapie. Hij ging er vanuit dat de patient zich had gehecht aan één hechtingsfiguur. In het leven van de patient was die figuur op een of andere manier op een zeker moment psychologisch weggevallen. Hierdoor had hij geen ankers meer. Via fotoos kon hij dat moment vaak terug halen. Opeens was het kind op de fotoos minder levendig. Hij besprak met de familie de geschiedenis, schreef het op een whiteboard en hielp het familielid dat psychologisch was weggevallen, weer te herstellen. Je zou zeggen, dat zoiets vooral in die tijd van de biologische psychiatrie helemaal niet werd geaccepteerd. Ik heb het met eigen ogen mogen aanschouwen dat, als het om de gezinnen ging, wel het geval was. Ik zie hem nog voor me in levendige discussie met een schuchter boerengezin. En met een aantal hele chronische patienten boekte hij resultaten: ze gingen zich weer ontwikkelen. Door de verpleegkundigen die nauw met Jurgen samenwerkten werd hij op handen gedragen. Door zijn psychiater collega’s werd hij gezien als een aardige collega, maar zijn benadering maakte geen school. Ik heb hem nog wel eens trachten over te halen om effectonderzoek te doen. Maar om dat voor elkaar te krijgen heb je connecties nodig met mensen met macht en dat was niet Jurgens’ sterkste punt. Zelf denk ik dat zijn theorie niet voor alle maar wel voor een deel van de chronische patienten opgaat. Misschien dat jaren later wanneer de slinger biologisch/omgeving weer eens de andere kant op gaat Jurgen’s theorie wordt herontdekt.
De  volgende open bestuursvergadering is op 25 september in Antwerpen, de notulen van de vorige vergadering volgen nog.

Margreet de Pater